۱۳۹۴ شهریور ۱۰, سه‌شنبه

سـیاست یک بام و دو هوای دولت افغانستان



 

سپتامبر 1, 2015
شماره (242) چهارشنبه (11) سنبله (1394) / (2) سپتمبر (2015)
logo
11219590_760583997398121_138271202317863757_n
11221450_1008774759167764_5349763612736796422_n
11863246_752728698183651_3254006991118670353_n
11892194_759440534201680_9199842091132311784_n
stayne mayer
suzan roys
نوشته : محمد داود سیاووش
با بن بستی که در وضعیت سیاسی نظامی کشور حکمفرماست به نظر میرسد رهبران دولت افغانستان مسایل سرنوشت ساز کشور را با برخورد های عکس العملی و روزمره حل میکنند.
در حالیکه جوانان سیل آسا از کشور خارج میشوند، توزیع شناسنامه های برقی پس از طی مراحل قانونی متوقف مانده، کمیسیون انتخابات پکیج کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی را قبول ندارد و هشدار به بحران آینده کشور میدهد، حملات انفجاری و انتحاری در پایتخت افزایش یافته و به عوض تقدیر و ستایش از تصفیه شمال کشور از وجود دهشت افگنان ستون پنجم بر ضد آن تبلیغات مینمایند آنهم در شرایطی که در هلمند پس از حمله عامل نفوذی دشمن بر قوای بین المللی 400 تن بدون جنگ از ولسوالی خارج شده آنرا به دشمن رها کردند و هیچکس نگفت چرا؟ دولت افغانستان باید با توجه به حساسیت های داخلی و انکشافات بین المللی خود را عیار ساخته از حالت انفعال کنونی خارج شود.
فقدان اراده سیاسی
کارشناسان عامل عمده این همه بحران ها در کشور را در فقدان اراده سیاسی رهبری دولت وحدت ملی می بینند. در حالیکه ضربان نبض سیاست عملاً در منطقه و جهان به نفع دولت افغانستان در حرکت است دولتمردان افغانستان بنابر عدم اراده سیاسی استعداد استفاده از این فرصت را ندارند.
این فرصت ها کدامهاست؟
1- اختلاف در رهبری طالبان
با هشدار برادر ملا عمر مبنی بر آغاز درگیری میان اعضای طالبان و اعزام ششصد نفر از طرف ملا اختر منصور به ولسوالی خاک افغان زابل بخاطر جنگ با افراد ملا منصور دادا لله و آغاز این درگیری دولت افغانستان فرصت طلایی را برای یک کار بزرگ اوپراتیفی کمایی کرده که با ادامه این جنگ گروه های مخالف ملا منصور و آی اس آی راه دیگری جز پیوستن به دولت افغانستان و یا داعش ندارند.
2- فضای مساعد بین المللی
با هشدار سوزان رایس مشاور امنیت ملی امریکا به پاکستان مبنی به از بین بردن پایگاه های تروریستان در خاک آن کشور و تقاضای خانم رایس در زمینه جلوگیری از ورود تروریستان از خاک پاکستان به افغانستان و سرکوب گروه حقانی بازهم فرصت طلایی دیگری برای دولت افغانستان دست داده است.
پاکستان در این روز ها از هر طرف تحت فشار قرار داشته، اشتاین مایر وزیر خارجه آلمان از آن کشور خواهان ایفای نقش در پروسه صلح افغانستان میباشد و ایالات متحده چین را به پیروی نمودن از سیاست هند در رابطه به مسأله افغانستان تشویق مینماید، با این انکشافات در حالیکه به گفته آگاهان عنقریب اجلاس وزرای دفاع کشور های ذی علاقه در کابل دایر گردیده و در آن تعریفی از دوست و دشمن صورت خواهد گرفت دستگاه دیپلماسی افغانستان باید آله دست ستون پنجم نگردیده از خواب انبیوز بیدار شده از این فرصت طلایی به نفع کشور استفاده کند.
در حالیکه برعکس دولت تا آن حد از قافله دیپلماسی عقب مانده که هند در اعتراض به موضع امنیتی افغانستان و نزدیک شدن کابل به اسلام آباد دعوت افغانستان را برای برگزاری دیدار دو جانبه در جلسه راهبردی رد کرد.
3- کارشکنی و نفاق افگنی ستون پنجم
دولت باید جداً متوجه این باریکی سیاسی نظامی اوضاع باشد. در حالیکه در موسی قلعه با فیر عمال ستون پنجم بر نیروهای بین المللی و خروج آنان عملاً پوتانسیل دفاع از آن ولسوالی به صفر تقرب نموده سربازان امریکایی دوباره برای واپس گیری آن ولسوالی وارد صحنه شدند، برخلاف در شمال به عوض تقدیر از تصفیه ولایات فاریاب، بادغیس و سرپل ستون پنجم به تبلیغات مأیوس کننده بر ضد این نیروها می پردازد و حتا هیئتی را به خاطر بررسی شکایات به آن ولایات می فرستد.
رهبری دولت افغانستان باید جداً به یاد داشته باشد که این خنجر از پشت زدن ها شاید تجارب تلخ دوران حکومت نجیب را در افغانستان تکرار نماید. کسانیکه کشته شدن افسران آی اس آی و دهشت افگنان را نسل کشی می نامند واقعاً روان مردم صفحات شمال را جداً افگار میسازند.
از جانب دیگر از نظر صاحبنظران تصفیه بدون خلع سلاح در ولایات شمال آنهم در شرایطی که سلاح دست داشته مخالفان مسلح پس از ثبت و راجستر در دولت به آنها دوباره داده میشود و آنها میتوانند با استفاده از مصئونیت دولتی از آن استفاده کنند جداً این خطر را در پی خواهد داشت که فردا شاید از نام دولت بخاطر بر انداختن دولت این نیروها قیام نمایند، چنانکه حادثه آستانه بابای فاریاب را میتوان یکی از نمونه های آن به حساب آورد.
4- فشار بر پاشنه آشیل پاکستان در ممنوع اعلان نمودن داعش و اجازه دادن به طالبان
دولت افغانستان از این پاشنه آشیل دولت پاکستان که به طالبان، گروه حقانی و دهشت افگنان اجازه اعلان جهاد بر ضد افغانستان را از خاک آن کشور میدهد و تنها فعالیت داعش را ممنوع اعلان میکند باید به شورای امنیت سازمان ملل و جامعه جهانی شکایت نماید و از این زاویه هرگاه یک دستگاه فعال در دولت افغانستان وجود داشته باشد میتواند خیلی ماهرانه افکار جامعه جهانی را بر ضد پاکستان و در حمایت از افغانستان جلب کند.
در حالیکه با فعالیت های ضد و نقیض دولت روز به روز جامعه به طرف انقطاب های وحشتناک در حرکت است قرار گرفتن شورای احزاب جهادی در برابر تشکیل سران مجاهدین و مقاومت که گفته میشود عنقریب اعلام موجودیت خواهند کرد وضعیت سیاسی نظامی کشور را در مرحله حساسی قرار خواهد داد.
مردم جداً میخواهند بدانند که سمت حرکت این دولت دوسر به کدام طرف است و در شرایطی که هنوز داعش در مراحل اول کارش در افغانستان میباشد آینده سیاسی کشور را دولتمردان چگونه رقم میزنند؟
از نظر آگاهان سیاسی رهبری دولت وحدت ملی استعداد استفاده از ظرفیت ها و شرایط و امکانات کنونی را نداشته با ماجراجویی های ناز و بازار لب تندور سیاست داخلی آنهم در مسایل خیلی جزیی کشتی کشور را به سوی قلب توفان ها نا آگاهانه به حرکت می آورند.ŸŸ

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر